devgine / web.

Kontekst

Frameworki rozwiązują problemy, których wiele projektów w ogóle nie ma — i płacą za to złożonością, magią i przymusem aktualizacji. devgine/web idzie inną drogą: samodzielnie i porządnie zaimplementować standardy PSR, mieć na pokładzie wszystko, co istotne, i pozostać w pełni zrozumiałym. Kto czyta devgine, rozumie, co się dzieje — żadnej warstwy, której nikt nie potrafi wyjaśnić.

Rozwiązanie i najważniejsze punkty

• 0 zależności runtime — tylko interfejsy PSR

  Kontener (PSR-11) z autowiringiem, contextual bindings i service providerami, własne komunikaty HTTP (PSR-7), middleware pipeline w modelu cebuli (PSR-15), cache PSR-16 i event dispatcher PSR-14 — wszystko własne, zero zewnętrznych paczek.

• Routing i widoki bez magii

  Nazwane trasy, parametry z ograniczeniami regex, trasy atrybutowe, route model binding. Widoki to czyste PHP z layoutami i sekcjami; komponenty łączą HTML, CSS i JS — z deduplikacją assetów.

• Baza danych, auth i walidacja na pokładzie

  QueryBuilder z prepared statements, schema builder i migracje z CLI. Session guard, remember me, ochrona CSRF, cookies HttpOnly + SameSite + Secure domyślnie. Do tego deklaratywna walidacja z czytelnymi komunikatami błędów.

• PHPStan na poziomie max — bez baseline

  Każde znalezisko jest naprawiane, nie wyciszane. Żadnego @, pustych catchy ani mixed tam, gdzie możliwy jest precyzyjny typ.

• Testy dla każdego publicznego API

  Pokrycie PHPUnit jest warunkiem merge — tak samo jak rozdział guide z działającym przykładem dla każdej funkcji. Do tego PSR-12 przez php-cs-fixer, ścisły SemVer i Conventional Commits.

• Security by default

  Auto-escaping w widokach, CSRF dla wszystkich żądań zmieniających stan, wyłącznie parametryzowany SQL, nagłówki bezpieczeństwa od pierwszego requestu, kryptografia tylko na standardowych prymitywach.

Zrzuty ekranu